Ο ανήσυχος.
Ο ψαγμένος.
Ο αναζητητής.
Ο παρεξηγημένος.
Ο κυνηγημένος.
Ενας από τους λόγος ύπαρξης των όποιων εξουσιαστών του θρησκευτικού χώρου.
Ολων εκείνων που κάνουν αντιαιρετικό αγώνα στην ιδια τους την εκκλησία η σε άλλες.
Συνήθως χωρίς βεβαιότητες.
Αναζητά και διεκδικεί την ελευθερία του. Και των άλλων.
Χωρίς στάση.
Βολεύεται με λίγα ψίχουλα της θείας παρουσίας που τα αναζητά εναγωνίως παντού.
Διψά για νερό από πηγές γάργαρες και συνήθως σε δρόμους μοναχικούς.
Νοιώθει τη δυσκολία της πνευματικής πορείας και της μάχης με τον εαυτό του.
Δεν τρέμει την κόλαση.
Τρέμει μη χάσει τα ίχνη Εκείνου που νοηματοδοτεί τη ζωή του.
Αναζητά την Αγάπη, την απλότητα, τη καλοσύνη.
Φορτώνεται τις αμαρτίες των άλλων και ζητά ταπεινά το έλεος του Θεού.
Νοιώθει την ευθύνη του μπροστα στο κακό που συντελείται και δεν δείχνει πάντα τους άλλους.
Νοιώθει το πόνο των πληγωμένων και δεν σφυρίζει αδιάφορα κλείνοντας τα μάτια δίπλα τους.
Εμπιστεύεται την αγάπη του Θεού και ας κάνει λάθη.

Και ας είναι αιρετικός.

Πράξεις 24:14 Ομολογώ δε τούτο εις σε, ότι κατά την οδόν, την οποίαν ούτοι λέγουσιν αίρεσιν, ούτω λατρεύω τον Θεόν των πατέρων μου, πιστεύων εις πάντα τα γεγραμμένα εν τω νόμω και εν τοις προφήταις…