Η αγάπη εφευρίσκει τρόπους όταν θέλει να εκδηλωθεί. Κλείνει στόματα , επουλώνει πληγές , ανοίγει δρόμους  δείχνοντας τον  Έναν Δρόμο που οδηγεί σε ουράνια θεϊκά μονοπάτια ….

Απλά πράγματα.
Ανθρώπινα αλλά και τόσο θεϊκά….

Μια ζεστή χειραψία , ένα ζεστό χαμόγελο , μια μικρή βοήθεια σε κάποιον, ενα λουλούδι στην αγαπημένη σου ,μια ζεστή αγκαλιά σε ένα γέροντα , μπορεί να σου αλλάξει αμέσως τη διάθεση όχι μόνο σε αυτόν που προσφέρεται αλλά πρωτίστως σε σένα…

Μια αληθινή συγνώμη , μια αναγνώριση , ένας έπαινος στον αντίπαλο σου, μια χαρούμενη ματιά ενθάρρυνσης γεμάτη ζεστασιά στη ημιτελή προσπάθεια ενός μικρού παιδιού πόσο μπορεί να αλλάξουν καταστάσεις….

Διάβαζα πριν λίγες μέρες στη Καινή Διαθήκη που έτρεχαν οι τελώνες και οι αμαρτωλοί  να ακούσουν το Κύριο και οι φαρισαίοι γόγγυζαν και κατηγορούσαν το Κύριο μας γιατί συνέτρωγε με αμαρτωλούς…

Ενας υπέροχος φίλος, ένας ακατανόητος Θεός που απλά τρώει μαζί μας . Που δεν κάνει βαρύγδουπα κηρύγματα. Που δεν αρέσκεται να μας ζαλίζει με τις φλυαρίες Του όπως εμείς πολλές φορές.  Με μας τους αμαρτωλούς.

Και στο τέλος μας καλεί να τον φάμε και να τον πιούμε στο ανείπωτο και μέγα μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας…. Και οι φαρισαίοι που ατενίζουν σε υπερκόσμιες φαντασιώσεις περί μεσσία και δόξας και επιβολής τους στο κόσμο και βαρύγδουπων δηλώσεων με προκλητικό τρόπο ζωής, γεμάτο στολίδια και φκιασίδια όλων των ειδών απλά δεν τολμούν να δουν πως η αλήθεια είναι απλή βρε παιδιά απλή και ταπεινή.  Και συντρώγει με αμαρτωλούς. Να μοιράζεται μαζί μας ένα πιάτο φαγητό και λίγο τσάι ….

Πριν λίγες μέρες σε ένα συσσίτιο που συνέτρωγα με ανθρώπους που κάποιος θα έλεγε είναι κάτω από το επίπεδο της άθλιας αφεντιάς μου ένοιωσα πάλι τα ίδια…

Κύριε μου πόσο δύσκολο είναι να σε βρίσκουμε όταν βουτηγμένοι βαθιά στη κοσμάρα μας ξεχνούμε  ότι είσαι τόσο καλά κρυμμένος σε τόσο ταπεινά και απλά πράγματα….

 

Η επιμονή στη σιωπή ανθρώπων σε υψηλές  θέσεις ίσως κρύβει πολύ σπουδαία πράγματα… Λες να δούμε φως από κει που δεν το περιμένει κανείς ; Θα δείξει….

http://www.xblog.gr/wp-content/uploads/2008/12/candle.jpgΔύσκολο πολύ δύσκολο το κερί να παραμένει αναμμένο και να φωτίζει και να ζεσταίνει σε ύψη … Έχει αέρηδες και πολλά μποφόρ εκεί πάνω που το σβήνουν… Θέσεις, οφίκια, δόξες, μαύροι συμβιβασμοί κλπ κλπ με μανία σβήνουν το φως που ούτως η άλλως τρεμοσβήνει… Είναι τόσο δύσκολο να ανάψει και να γίνει φως φωτιά αναζωπυρωμένη πυρκαγιά τελικά στο πολικό ψύχος της γηραιάς εκκλησιαστικής και προκλητικά φίλαυτης κοινωνίας μας.

Στη βάση πάντα κάτι βλέπει κανείς . Αρκεί να ψάχνεις κάτω…. Κάτω πολύ χαμηλά…. Και μερικές φορές μέσα στο χώμα.  Θαμμένο από τόνους λάσπης μπορεί κανείς να βρει ψήγματα χρυσού…  Μέσα σε «ιερές» παραδόσεις λερωμένες από τη κακία και το μίσος και από θρησκευτικά κοράκια που ενδιαφέρονται μόνο για τη δική τους επιβίωση…. Η σε μικρές ανεξάρτητες προσπάθειες που συνήθως η αράχνη του εγωισμού και των παθών  συμπνίγει τα όποια  αποθέματα  αλήθειας  έχουν απομείνει…. Και οι φιλότιμες προσπάθειες μεμονομένων πιστών  απλά επιβεβαιώνουν το κανόνα… Ο χρόνος φαινεται να διαβρώνει καρδιές οράματα ιδανικά…

Δύσκολο πράγμα να είσαι άνθρωπος. Να ελέγχεις τα πάθη σου . Ιδιαίτερα της φιλοδοξίας της έπαρσης της αλαζονείας της  έπαρσης  της φιλαυτίας της πλεονεξίας . Σε ένα κόσμο που πάσχει από την έλλειψη Αγάπης , Καλοσύνης , Λεβεντιάς, Ανθρωπιάς.

Όσοι τολμάτε να αγαπάτε συνεχίστε…  Τολμήστε να ζείτε σταυρικά  και αφήστε και μας να το δούμε έστω και λίγο.

Καταβάθως όλοι αυτό θέλουμε να κάνουμε … Και εν τέλει επειδή το ΦΩΣ θα εξαφανισει το σκοτάδι … συνεχίστε….

Βλέπω μικρές φλόγες που τρεμοσβήνουν να σμίγουν στο τέλος και να ενώνονται και τότε θα έρθει το Φως .

http://www.musicheaven.gr/html/modules/Blog/accounts/emaki/1181666244.jpgΘα έρθει Εκείνος να συνάξει αυτές τις φλογίτσες για να φανεί  μέσα από τη ΜΙΑ  φωτιά που εξαγνίζει καθαρίζει και εξαγιάζει και τότε ολοι οι πνευματικοί κλεφτοκοτάδες που ξεχνουν ότι σε Αλλον ανήκει η εκκλησία Του και οι πιστοί… Ανήκει στον αγαπημένο Της. Σε Αυτόν που σταυρώθηκε για χάρη Της … Για να δει την Νύμφη Αγία στο πλευρό Του….  Και τότε οι δύσμοιροι  που επένδυσαν στην απουσία του στην επιείκεια Του στην ανοχή του θα ψάχνουν όρη να τους σκεπάσουν από τη οργή του Αρνίου…   Που θα έχει γίνει Λέων να υπερασπίσει το φτωχό τον αδύνατο το θύμα το προβατάκι Του  και θα ξεκλειδώσει τις κλειδαριές των καρδιών και όλα θα βγουν εγώ…..

Και δεν υπάρχει χειρότερη κόλαση  σε κάποιον και χειρότερη τιμωρία να ανοιχτούν διάπλατα οι θύρες της ψυχής του και να αντικρύσει τη δυσοσμία του προσωπικού του Αδη  και να μην μπορεί να κλείσει τις θύρες με τίποτα…..

Τελειώνοντας αυτές τις αράδες σκέφτομαι την ευλογία που ακόμη ανασαίνω για όσο Εκείνος επιτρέπει και έχω ακόμη το περιθώριο να αλλάζω, να μετανοώ, να με λούζει η χάρη Του, το Αίμα Του να με πλένει και το Πνεύμα Του να με ζωοποιεί και να με ανανεώνει … Και όλα αυτά είναι Χάρις όταν με φιλότιμο τον αναζητώ και συνειδητοποιώ την αμαρτωλότητα μου και τη φιλαυτία μου…