Μήνας: Μάρτιος 2010

Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξεις θρησκεία;

Θρησκεία βρωμερή και μολυσμένη ενώπιον του Θεού είναι αυτή. Να είσαι αδιάφορος με τα ορφανά , τους φτωχούς, τους άστεγους, τους ασθενείς, στη θλίψη και στην ανάγκη τους και  να τρέχεις σε λειτουργίες  να κάνεις κηρύγματα  χωρίς να κάνεις κάτι για τις πληγές του πλησίον σου. Σε ενδιαφέρει να έχεις πίστη Θεού; Και όχι δαιμονική πίστη; Τότε λοιπόν φανέρωσε την πίστη σου όχι από την θρησκοληψία σου και την εκκλησιαστική ανιαρή ενασχόληση σου αλλά από τις πράξεις αγάπης και αλληλεγγύης σου. Δεν καταλαβαίνεις μάταιε άνθρωπε που νομίζεις ότι είσαι καλός πιστός και καυχάσαι στη θρησκεία και στην αλήθεια σου ότι η πίστη...

Read More

Στην «Κιβωτό του Κόσμου» τα ορφανά που δίχασαν την Ορθόδοξη Εκκλησία

Στην «Κιβωτό του Κόσμου» τα ορφανά που δίχασαν την Ορθόδοξη Εκκλησία Στην «Κιβωτό του Κόσμου», την γνωστή στέγη αγάπης στον Κολωνό, που ίδρυσε και διευθύνει με ζήλο και αυταπάρνηση ο π. Αντώνιος Παπανικολάου θα βρίσκονται πολύ σύντομα τα δυο 12χρονα αγοράκια Κώστας και Δημήτρης, από την Κινσάσα της Αφρικής, τα οποία δεν δέχτηκε να φιλοξενήσει στις Η.Π.Α. σε κάποιο ίδρυμα για ορφανά παιδιά ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος. Εξαιτίας της άρνησής του αυτής ο αρχιεπίσκοπος δέχτηκε την σφοδρή επίθεση του μητροπολίτη Ικονίου Θεόληπτου, ο οποίος με επιστολή του, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της ομογένειας «Εθνικός Κήρυξ», ανέφερε τα εξής: Μετά πολλής λύπης ανέγνωσα εις το φύλλο της εγκρίτου εφημερίδος σας «Εθνικός Κήρυξ» το άρθρο «Αρνούνται να πάρουν δύο ορφανά στην Ακαδημία» της 8ης Ιανουαρίου 2010. Ομολογώ ότι διαβάζοντας το κείμενο του κ. Θεοδώρου Καλμούκου, έφριξα, λυπήθηκα και ντράπηκα που είμαι αρχιερεύς της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Και ερωτώ: Ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος ο οποίος έλαβε το γράμμα διά βοήθεια είχε την συνείδησή του ήσυχη τις εορτές της Θείας Επιφανείας και του Νέου Έτους; Μπόρεσε να εορτάσει ως αρχιερεύς τις Άγιες αυτές ημέρες άνευ συνειδησιακού προβλήματος; Πώς μπόρεσε να δώσει την απάντηση που έστειλε εις τον θείο των δύο αυτών παιδιών και μάλιστα κοροϊδεύοντας και στέλνοντας ευχάς «διά εξεύρεσιν λύσεως». Αλήθεια πού βαδίζουμε; Πού οδηγείται αυτή η ταλαίπωρος Ορθόδοξος Εκκλησία; Πού την οδηγούν οι ασυνείδητοι ποιμένες της; Πώς θέλουμε να μας πιστεύει ο κόσμος...

Read More

αιρετικές κουβέρτες

Μόλις μπήκα σπίτι και σκέφτομαι σκέφτομαι…. Πρώτον ότι κατάφερα να επιστρέψω σπίτι. Έφτασα σώος. Δεύτερον γιατί έχω κάποιους να με περιμένουν. Τρίτον για τη άνεση να μπορώ να γράφω αυτά αυτή τη ώρα. Για όλα αυτά τα μικρά και φαινομενικά ασήμαντα που τελικά είναι πολύ μεγάλα και σπουδαία. Σήμερα νοιώθω ευγνωμοσύνη και μερικές φορές όμως πρέπει να πω  ότι δεν τη νοιώθω. Για δώρα που λαμβάνουμε και ευκαιρίες που μας δίνονται χωρίς να το αξίζουμε. Την ίδια ώρα που ο πόνος γύρω μας φέρνει βόλτες. Αρρώστιες ατυχήματα τροχαία αιφνίδιοι θάνατοι… Και το ξαφνικό κακό είναι ότι χειρότερο. Όσες φορές έστω και ξώφαλτσα...

Read More

Η δόξα με δαγκώνει !!!

Η ΔΟΞΑ μὲ δαγκώνει   Η ΔΟΞΑ μὲ δαγκώνει, κενή, μάταιη τὰ δόντια της ἔμπηξε στὴν καρδιά μου, μ’ ἀρρώστησε, ὁλόκληρο μὲ διάλυσε κι ὅταν ἦρθαν τ’ ἄγρια σκυλιά, τὸ πλῆθος τὰ θηρία, μὲ βρῆκαν νὰ κείτομαι καὶ μὲ κατασπάραξαν. Ἡ τρυφὴ κι ὁ ἔπαινος τὸν μυελὸ καὶ τὰ νεῦρα μου διέσπασαν, τῆς ψυχῆς τὴ δύναμη καὶ προθυμία. Ὅσα μοῦ ἀφαίρεσαν, ἀλίμονο, πῶς νὰ τὰ γράψω ὅλα; Ἀντὶ γι’ αὐτὰ μοῦ ‘βαλαν νἄχω ληστὲς τὴν οἴηση καὶ τὸν ὄκνο, τὴν ἡδονὴ καὶ τὴ μέριμνα πῶς ν’ ἀρέσω στοὺς ἄλλους, στ’ ἀντίθετα μ’ ἔσυραν καὶ μὲ διαμέλισαν. Ἄλλοι τὴ σωφροσύνη παινεύοντας,...

Read More

Η γιαγιά Χαρίκλεια έφυγε…

Η γιαγιά Χαρίκλεια έφυγε. Η θέση της “πλησίον της πύλης” άδειασε. Ο “πλούσιος” μπορεί να ανασάνει ανακουφισμένος. Κανείς δεν θα του κλέβει, με τον τρόπο του, τα “ψιχία τα πίπτοντα από της τραπέζης” του. Η άσχημη εικόνα είναι πλέον παρελθόν. “Αλλά και οι κύνες” που “ερχόμενοι έγλειφον τας πληγάς αυτής” θα πρέπει να ψάξουν άλλο στέκι, άλλη παρέα, άλλη πηγή. http://timolewn.blogspot.com/2009/09/blog-post.html...

Read More
  • 1
  • 2