Τα διαχρονικά και τα χωροχρονικάΗ Εκκλησία δεν είναι στατικά δομημένο και απολιθωμένο καθίδρυμα. Είναι Ζων Οργανισμός, του οποίου ο θεανθρώπινος χαρακτήρας υπαγορεύει να δεχθούμε ότι όσο είναι βέβαιο ότι τα από του Θεού (Θεανθρώπου) είναι διαχρονικά, άλλο τόσο τα των ανθρώπων είναι χωροχρονικά και μεταβαλλόμενα. Κατά συνέπεια, όσοι θέλουν να κρατούν διαχρονικά τα καθαρώς ανθρώπινα και τα θεωρούν υποχρεωτικώς αμετάβλητα, εμποδίζουν μερικές φορές την αρμονική σύζευξη του ανθρώπινου στοιχείου με το Θεϊκό και δυσχεραίνουν την ομαλή συλλειτουργία τους, σε μια δεδομένη χωροχρονική συγκυρία σαρκώσεως του Λόγου.

Εννοώ ότι η θεώρηση κάποιων ανθρώπινων στοιχείών (πολιτισμού, στρουκτούρας ή κουλτούρας) ως αναποσπάστων στοιχείων Ορθοδοξίας είναι διείσδυση κοσμικής και ειδωλολατρικής βιώσεως, που βλάπτει ή δεν υποβοηθεί την υπό του Κυρίου ημών Ιησου Χριστού και του Παναγίου Πνεύματος πρόσληψιν ανθρώπων διαφόρων πολιτισμών και εθνοτήτων. Η μετάφραση ή η αντικατάσταση λειτουργικών κειμένων (ακόμη και της Θείας Λειτουργίας), όπου αυτό θα εκρίνετο άκρως απαραίτητον, δεν είναι πράξη υβριστική προς την Ορθόδοξον Εκκλησίαν, αλλά εφαρμογή της ορθόδοξης Εκκλησιολογίας.

π. Αντώνιος Ρωμαίος

22/ 12/ 1998 Καρέας.

 

http://users.forthnet.gr/the/arsme/Oneaspect.htm