Θαυμάζω τους πρόσφυγες. Ειδικά, αυτούς, που μπορούν και χαμογελούν και ελπίζουν. Δεν είναι μια εύκολη διαδικασία. Έχουν αφήσει πίσω κομμάτια της ύπαρξης τους. Αγαπημένα πρόσωπα, που ίσως δεν ξαναδούν ποτέ, γονείς και αδέλφια, χώρους ιερούς, μνήματα αγαπημένων, πατρικό, αναμνήσεις και τόσα άλλα.

Στο πέρασμα τους από την Ελλάδα μαζί με την οδύνη και την αγωνία πολλές φορές βιώσαμε την χαρά τους και αυτό το σπινθήρισμα στο βλέμμα για ένα καλύτερο μέλλον. Είδαμε το κουράγιο και την πάλη τους. Αποφασισμένοι να παλέψουν για τα παιδιά τους, για τον σύντροφο τους. Λαχτάρα για να ξαναζήσουν.

 

Και έρχομαι τώρα στα δικά μας. Και το βλέπω συχνά και το ακούω συχνά από φίλους και γνωστούς.

Κλεισμένος στον εαυτό σου. Δυσκολεύεσαι να επικοινωνήσεις. Τα προβλήματα σε έχουν βουλιάξει. Ώρες στη τηλεόραση, στο διαδίκτυο, κλεισμένος στο δωμάτιο σου. Η δουλειά αγγαρεία. Ανασφάλεια και φοβικά σύνδρομα.

Πολλές φορές όλα μας φταίνε, σάπια η κοινωνία, άχρηστοι και αναξιόπιστοι οι πολιτικοί μας, εκτός τόπου και χρόνου η εκκλησία, αδιάφοροι οι πνευματικοί άνθρωποι του τόπου. Σήψη παντού. Αυτοκτονίες, οι νέοι φεύγουν, οι ξένοι θέλουν το κακό μας.

Υπάρχει όμως και άλλος δρόμος και άλλη οπτική. Μια ηλιόλουστη μέρα δεν μπορεί να μην σε αγγίζει. Η καλοσύνη και η προσπάθεια όσων παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο στην πατρίδα μας και στο κόσμο όλο είναι φωτεινή και έχει δύναμη να σε επηρεάσει. Μια μάνα παλεύει μόνη να μεγαλώσει το παιδί της.

Ενας φιλότιμος εργαζόμενος προσπαθεί να κάνει σωστά τη δουλειά του. Σε νοσοκομεία γιατροί και νοσοκόμες πασχίζουν να συμπαρασταθούν σε ασθενείς με χαμόγελο και διάθεση προσφοράς. Υπάρχει η τάση να βλέπουμε το φακελάκι, τον τεμπέλη, τον πονηρό. Αλλά δεν είναι όλοι έτσι. Δεν είναι όλα μαύρα γύρω μας. Πολλοί έχουν συμφιλιωθεί με τις πληγές τους. Δεν υπάρχει λόγος να φαίνεσαι γυάλινος και ατσαλάκωτος. Υπάρχει πόνος γύρω μας. Μάθε να ζείς με τις ατέλειες σου και τα προβλήματα σου.

Πολλές φορές η λύση είναι πιο απλή.  Ασε τη ζωή να σε παρασύρει. Στην διάχυτη καλοσύνη που υπάρχει ακόμη άφθονη στην κοινωνία μας και ειδικά στην πατρίδα μας.

Βγες μια βόλτα. Ξεκίνα να περπατάς. Υπάρχουν σύλλογοι που οργανώνουν υπέροχες πορείες στη Πάρνηθα και σε άλλα βουνά. Υπάρχουν αξιαγάπητα πρόσωπα εκεί έξω. Ακόμη και αν δεν τα βλέπεις και δεν τα γνωρίζεις. Καλείσαι όμως να τα αναζητήσεις. Πολλοί έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά με εσένα.

Δοκίμασε να κάνεις νέους φίλους. Να ενεργοποιήσεις και να ζωντανέψεις παλιές σχέσεις που έχει φθείρει ο χρόνος. Αναζήτησε την ομορφιά, τον έρωτα.  Πολλοί παλεύουν και αγωνίζονται με πολύ δύσκολες συνθήκες και δεν το βάζουν κάτω. Με αξιοπρέπεια και χαμόγελο τα καταφέρνουν.

Μπες σε δράσεις ανθρωπιάς. Οργανώσου σε φορείς της γειτονιάς σου. Βελτίωσε την εικόνα της περιοχής σου. Εκατοντάδες προσπάθειες, φορείς, οργανώσεις μεγάλες και μικρές αναζητούν με προσμονή την συνδρομή σου. Προσπάθησε να ομορφύνεις την πόλη μας, την πατρίδα μας, να απαλύνεις τον πόνο σε κάποιον, να μεταμορφώσεις χώρους και ψυχές και μαζί με αυτές και τη δική σου. Διάβασε ένα βιβλίο. Βγες με φίλους για καφέ, για να δεις μια όμορφη ταινία. Πήγαινει ένα περίπατο. Τακτοποίησε και καθάρισε το δωμάτιο σου. Βάλε τα καλύτερα ρούχα σου. Ανοιξε παρτίδες με την ομορφιά. Την αληθινή και όχι την ψεύτικη. Βρες κάποιον πνευματικό να ανοίξεις την ψυχή σου. Αν χρειαστεί να επισκεφτείς ένα ειδικό. Δοκίμασε να αλλάξεις το ρεπερτόριο της μουσικής που ακούς. Αναζήτησε και άλλα μουσικά μονοπάτια. Ανακάλυψε την ομορφιά της τέχνης. Επισκέψου ένα μουσείο. Μην αφήνεσαι μόνος. Δοκίμασε να προσευχηθείς. Η ζωή είναι ωραία και αξίζει να την ζήσεις.

Airetik0s 2018

Πρίν λίγο είδα αυτήν την δημοσίευση. Απλή και φωτεινή πρόταση για την καθημερινότητα μας.